|
Nieuwsbrief 2, Juni 2010 |
Loslaten
 Aan een periode van 27 jaar werken voor stichting Aanzet komt een einde en start ik een nieuwe levensfase, die door Fransen zo perspectiefvol wordt omschreven als 3e jeugd. Deze weken die vooraf gaan aan het naderend afscheid ben ik doordrongen van de noodzaak om alles los te laten wat me in al die jaren zo heeft geboeid en gemotiveerd: medewerkers stimuleren en faciliteren om het beste in zichzelf naar boven te halen, samenwerkingspartners die ik in al die jaren mocht ontmoeten, tegenslagen leren accepteren maar ook goede resultaten vieren. Als bestuurder van een organisatie met 100 medewerkers heb ik altijd verbinden, verbeteren en vernieuwen als belangrijke drijfveren van mijn werk beschouwd. Maar de allerbelangrijkste was toch het werk waar Aanzet dag in, dag uit voor staat: mensen die in hun persoonlijk leven even vastlopen weer op weg helpen, dat duwtje in de rug, dat eindje met ze meelopen om daarna weer op eigen kracht verder te kunnen. Aanzet bereikt ieder jaar zo’n 12.000 mensen via algemeen maatschappelijk werk, sociaal raadsliedenwerk, schoolmaatschappelijk werk en jeugdpreventiewerk. De klanttevredenheid wordt met het rapportcijfer 8 gewaardeerd en daarmee zit Aanzet op de goede weg. Daarmee bewijst Aanzet ook een onmisbare voorziening te zijn voor veel burgers die via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) worden uitgedaagd om te participeren in de samenleving, zelfredzaam en zelf verantwoordelijk te zijn. Maar veel mensen kunnen in dat samenlevingsperspectief niet mee. Daarmee wordt de kern geraakt van onze hulp- en dienstverlening: mensen hun eigen mogelijkheden laten ontdekken, vaak in relatie tot hun directe omgeving. Echter, de realiteit gebiedt ook om een substantiële groep mensen te noemen die niet of nauwelijks in staat zijn om op eigen kracht verder te kunnen. Ook met die mensen gaan wij graag in gesprek, voor die mensen hebben we aandacht en stellen we op betrokken wijze onze professionaliteit beschikbaar. Door ze te ondersteunen, te helpen in het doolhof van voorzieningen en ze niet uit te sluiten van de informatiemaatschappij. Ooit werd de term “calculerende burger” bedacht. Wij ontmoeten veel mensen die het begrip calculeren niet eens kennen, laat staan de toepassing van dit begrip. Niemand mag in onze samenleving als “onrendabel” worden afgeschreven, dat is mijn diepste overtuiging. Ieder mens, jong of oud, is uniek en waardevol om er te zijn; ook als sprake is van een beperking, gebrekkige opleiding, geen uitzicht op zinvolle arbeid, slechte gezondheid of levend onder de armoedegrens in ons nog steeds zo rijke Nederland. Ieder mens heeft behoefte aan bemoediging en perspectief, ook als dat in het persoonlijke leven niet of onvoldoende aanwezig is. Dat is een basisvoorwaarde om te leven. Hans van Mierlo heeft het begrip “beschaving” omschreven als: bekommerd willen zijn om elkaar. In onze samenleving zou dat begrip een meer prominente plaats moeten hebben in ons handelen. Daarom verdient Aanzet het om, ondanks dreigende bezuinigingen en kortingen, ontzien te worden. Al was het maar om even zelf te calculeren: als deze eerstelijns voorziening voor een deel wegvalt, dan zal de druk op andere instanties toenemen. Ook zullen de kosten van de gespecialiseerde zorg verder oplopen en zal sprake zijn van een groeiende groep burgers die het spoor bijster raken en afhaken met alle onwenselijke sociaal maatschappelijke gevolgen en bijkomende kosten van dien. En dan, aan het eind van zo’n periode van bezuiniging, zal ongetwijfeld weer gerepareerd moeten worden wat verloren is gegaan of achterop is geraakt. Tel uit je winst…. Dit werk los laten kost mij moeite, ik geef het toe. Maar het is tegelijkertijd ook voor mij een hele geruststelling om te weten dat ik een goede opvolger krijg in de persoon van Thérèse Greidanus, die zich verderop in deze nieuwsbrief aan u voorstelt. Deze dagen ruim ik mijn overvolle bureau op en draag mijn werk aan haar over en dan laat ik los. Ik wil u bedanken voor de constructieve en plezierige samenwerking. Zelf kijk ik met veel plezier terug op 42 jaar werken, verheug me op mijn 3e jeugd die ik zin en inhoud ga geven, samen met mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. Graag wens ik u alle goeds toe in alle opzichten! Paul Janssen, bestuurder |
|
Dit is de tweede externe nieuwsbrief in digitale vorm van Aanzet.
Voor meer informatie zie www.aanzet.nu |